Kategorie

Przeczytaj opinie klientów

Płatności online

Visa


dotpay
Rozliczenia transakcji kartą kredytową i e-przelewem
przeprowadzane są za pośrednictwem
Centrum Rozliczeniowego Dotpay

Cash Bill 



D
ostawa GRATIS przy zamówieniu powyżej 600zł i dokonaniu płtności

Przesyłki




kurier ups


Certyfikaty

SSL

Kontakt

Masz pytania? Porozmawiaj z nami on-line lub  tel 602 395  051
ggDział obsługi klienta (2927414)

Dramaturgia Polskiego Teatru Lalek_Halina Waszkiel

Producent: Wydawnictwo;PWST
Dostępność:
ostatnia szt
Czas realizacji: 3-10 dni roboczych
  • Autor: Halina Waszkiel
  • ISBN: 978-83-927763-8-3
  • Wydawnictwo: Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicz w Warszawie
  • szt.
    Cena netto: 37,14 zł 39,00 zł
    Okładka Twarda
    ISBN  978-83-927763-8-3
    ilość stron 383

    Dramaturgia Polskiego Teatru Lalek – Halina Waszkiel

    Książkę otwiera cytat Leona Schillera o marionecie, który niczym zaklęcie odsłania przed czytelnikiem jej „cudowność” i ponadczasowość oraz wprowadza w odpowiedni klimat. Już we Wstępie Halina Waszkiel niezwykle jasno tłumaczy nie tylko tytuł książki, cel jej napisania, ale także uzasadnia podział materiału na dwie zasadnicze części. Dzięki temu podczas lektury towarzyszy czytelnikowi poczucie przejrzystości w odbiorze przedstawionych treści.

    „Dramaturgia Polskiego Teatru Lalek” to dzieło mające walory naukowe, które zostało napisane pełnym zaangażowania, pięknym literackim językiem. Dzięki temu autorka zniewala czytelnika takim rodzajem narracji, który momentami przyjmuje formę opowieści o zjawiskach, jakie spotkać można tylko w teatrze lalek.

    Część pierwszą poprzedza Wprowadzenie, po czym następuje przegląd sztuk pisanych wyłącznie z przeznaczeniem dla teatrów lalkowych. Po klasycznych scenariuszach szopkowych następuje już prawdziwy festiwal nazwisk największych polskich twórców związanych z lalkami. Otwiera go Maria Kownacka postrzegana jako prawdziwy fenomen w latach 40. i 50. ubiegłego wieku. Kamieniem węgielnym w rozwoju polskiego teatru lalek jest postać Jana Wilkowskiego, obdarzonego jedyną w swoim rodzaju charyzmą. Inscenizację wystawionej przez niego sztuki „Spowiedź w drewnie” Halina Waszkiel poddaje bardzo dogłębnej analizie. Podobnie postępuje z najbardziej wartościowymi spektaklami lalkowymi, omawianymi w kategorii zjawiska teatralnego. Rozkłada omawiane przedstawienia na wszystkie możliwe składniki z jakich zostały zbudowane, szczególnie kiedy w części drugiej poddaje analizie najbardziej interesujące adaptacje bajki o Czerwonym Kapturku - Jana Ośnicy, Pavla Polaka, Waldemara Wolańskiego, Hanny Krall i Marty Guśniowskiej oraz Roberta Jarosza. I realizacje znakomitych w swym kunszcie reżyserów - E. Umińskiej, K. Fischera, W. Wolańskiego i D. Wiktorowicza. Bardzo ciekawe to analizy, niezwykle przydatne głównie dla osób zajmujących się sztuką lalkarską. Ale i bez wątpienia atrakcyjne dla pasjonatów oraz widzów w swym aspekcie poznawczym. Trzeba przyznać, że detektywistyczna wprost dociekliwość autorki jest interesującą formą pracy dla czytelnika. Wiąże się z nią rzetelność badawcza i takie wyselekcjonowanie materiału, by w jak najbardziej adekwatny sposób zobrazować zjawisko dramaturgii w polskim teatrze lalek.

    Halina Waszkiel przedstawia także współcześnie żyjących twórców. Młode pokolenie polskich dramatopisarzy oraz ich problematykę prezentują Marta Guśniowska, Malina Prześluga, Michał Walczak oraz Robert Jarosz. Autorka wymienia również, najciekawsze pod względem wystawianych spektakli i współpracujących przy ich realizacji autorów oraz reżyserów, teatry lalkowe w Polsce, które zasłużyły sobie na miano najlepszych, jak np. „Baj” w Warszawie.

    W części drugiej trudno jest też oderwać się od rozdziału, w którym autorka definiuje problematykę i istotę lalkowych adaptacji scenicznych dla widzów dorosłych. Okazuje się, że utwory Różewicza, Czechowa, Gombrowicza, Kafki, Sofoklesa i Szekspira są bardzo udanymi adaptacjami dla dojrzałej publiczności. Wiele emocji budzi omówienie adaptacji „Traktatu o manekinach” Teatru Wierszalin oraz „Sklepów Cynamonowych” Białostockiego Teatru Lalek. Jest też na kartach książki obecna Agata Kucińska ze swoim znakomitym spektaklem „Żywoty świętych osiedlowych”. I Konrad Dworakowski z ciekawie skonstruowanym spektaklem „Balladyny i romanse”. Kanon teatru lalkowego nie może istnieć bez Pawła Passiniego i jego już legendarnych spektakli - „Turandot” i „Morisson/Śmiercisyn”.

    Warto też zauważyć, że Halina Waszkiel wprowadza nowy termin do języka teatru lalek, a mianowicie „animant”, jako słowo oboczne do „lalki”. Jej zdaniem obejmuje ono swym zakresem nie tylko lalkę, ale także każdy przedmiot ożywiony podczas spektaklu na scenie. Autorka zwraca też uwagę na samą kondycję teatrów lalkowych, na powstające w nich spektakle bez udziału lalek, itp. Myślę, że wartość merytoryczną książki docenią wszyscy zajmujący się i zawodowo, i z pasji teatrem lalek. A szczególnie obecni i przyszli studenci białostockiego Wydziału Lalkarskiego PWST w Warszawie.

    Książka została wyposażona w mały encyklopedyczny słownik dramatopisarzy polskich, w Bibliografię oraz Indeks osób. Pozytywnie zaskakuje ogromna ilość fotografii ilustrujących przykładowo omawiane spektakle lalkowe.

    Nie można pominąć wrażenia plastycznego, jakie wywołuje ta wyjątkowa pod każdym względem pozycja. Jej szata graficzna utrzymana jest w trzech kontrastujących i jednocześnie harmonizujących ze sobą barwach – czerni, bieli i grafitu. Autor projektu okładki, Juzek Lachowski, umieszczając na niej portrety autorów sztuk dla teatru lalkowego skonstruował pokoleniowe tableau, na którym taki sam uśmiech łączy Jana Dormana z Robertem Jaroszem, a pełne zadumy spojrzenie jest wspólne dla Marii Kownackiej i Magdy Fertacz.